در سالهای اخیر موضوع ارزهای دیجیتال در میان مردم به شدت رونق گرفته و در هر جایی که وارد میشوید حرف از بیت کوین است. با این وجود کمتر کسی از تکنولوژی بکار رفته در زیرساخت این ارزهای دیجیتالی آگاهی دارد. ممکن است نداشتن اطلاعات تخصصی در این زمینه کاربران را با مشکل جدی مواجه نسازد اما قطعا آگاهی از چگونگی کارکرد این ارزها بخصوص برای سهام داران این عرصه خالی از لطف نخواهد بود.
بلاک چین جزو زیر ساختهای شبکهی بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال است که با وجود تخصصی بودنش، مردم زیادی با آن آشنا هستند و آن را بکار میبرند. درمقابل بارها دیده شده که مردم از عبارت “بلاک چین” به جای “بیت کوین” استفاده میکنند و آنها را به جای هم بکار میبرند زیرا دقیقا نمیدانند مفهوم آن چیست و ارتباطش با بیت کوین چگونه است.
Blockchain بستری ست که بیت کوین با استفاده از آن کار میکند. بدون بلاک چین، بیت کوینی هم در کار نخواهد بود درحالی که وجود بلاک چین هیچ وابستگی به بیت کوین ندارد. هرجا که پای فعالیتهای تراکنش پذیر در میان باشد، میتوان از تکنولوژی بلاک چین استفاده کرد.
بلاک چین یا همان زنجیرهی بلوکی، تکنولوژی جدیدیست که تراکنشهای ارزهای دیجیتال با استفاده از معماری بکار رفته در آن انجام میگیرد. این تکنولوژی تازه وارد حرفهای زیادی برای گفتن دارد و در حوزههای مختلفی بکار گرفته میشود. به اعتقاد برخی از کارشناسان عرصهی ارزهای دیجیتال، با وجود این فناوری برخی از امورات زندگی آسانتر انجام خواهند شد به طوری که در آینده بانکها به صورت فیزیکی وجود نخواهند داشت و تمامی امورات بانکی را درحالی که پشت یک سیستم نشستهاید میتوانید انجام دهید.
به طور کلی کاربرد بلاک چین در ارزهای دیجیتال به انتقال این ارزها (اعم از بیت کوین، اتریم، ادا و .. ) از یک کیف پول به کیف پول فرد دیگر کمک میکند. برای مثال فرض کنید فرد A در شهر تهران میخواهد به فرد B در شهر شیراز وجهی انتقال دهد. در روش سنتی این کار با استفاده از یک عامل سوم مثل بانک یا کارت اعتباری انجام میگرفت و چون دو فرد در دو شهر متفاوت زندگی میکنند، تراکنش کمی زمانبر خواهد بود. به علاوه بانک مبلغی را به عنوان کارمزد برای خود برمیدارد. هدف سیستم بلاک چین این است که این عامل سوم را از میان بردارد تا تراکنشها به صورت آنی انجام شود و کارمزدی هم به عنوان هزینهی این تبادلات به بانک پرداخت نشود.
هر بلاک چین از تعدادی بلوک ایجاد شده است که هر یک از این بلوکها شامل 3 بخش اصلی میشوند:
اطلاعات مربوط به تراکنشها: در هر بلاک اطلاعاتی مثل تاریخ و زمان دقیق تراکنش و مبالغ خرید و فروش ارزها وجود دارد
اطلاعات شخص معامله کننده با استفاده از امضای دیجیتال: در بلاک به جای استفاده از نام حقیقی افراد از یک امضای دیجیتال استفاده میشود. در بلاک چین امضای دیجیتال هر فرد با فرد دیگر متفاوت است
اطلاعات هش بلوکها: هر بلاک در بلاک چین دارای یک کد اختصاصی به نام “هش” است. این کد همانند اثر انگشت انسان منحصر بفرد است. با استفاده از آن میتوان بلاکها را در معاملات گوناگون از هم تفکیک کرد. در واقع هش معرفی کنندهی بلاک و اطلاعات داخل آن است.
+ Blockchain مانع کلاهبرداری مجرمان سایبری میشود چراکه هرگونه اطلاعات و جزئیات مربوط به تراکنشها را در خود زخیره میکند و طرفین معامله در هر زمان میتوانند به آن دسترسی پیدا کنند
+ کاربران میتوانند در هر زمان و با هر سیستمی به بلاک چین متصل شوند. انها به طور پیش فرض یک کپی از نسخهی آپدیت بلاک چین را در اختیار خواهند داشت. درنتیجه در مورد ارزهای بیت کوین هزاران نسخه از همان نوع Blockchain وجود دارد که اطلاعات داخل آن برای همه قابل مشاهده است
+ بلاک چینها با تغییر کد هش، امنیت کاربران را تا حد زیادی تامین میکنند. فرض کنید یک هکر قصد دستکاری اطلاعات تراکنش را داشته باشد، همین که محتویات تراکنش عوض شود هش بلاک هم تغییر میکند. اما چون بلاک بعدی در زنجیره بدون تغییر باقی مانده هکر باید آن را نیز آپدیت کند و این کار را تا آخرین بلاک ادامه دهد که نیازمند صرف وقت بسیار و قدرت محاسباتی پیچیدهای ست و تقریبا نزدیک به محال است
– Blockchain حاوی اصطلاحات و عبارات تخصصی فراوان است و یادگیری آن برای کاربران خارج از حوصلهی آنهاست
– برای اینکه بلاک چینها به حداکثر سود خود برسند باید شبکهی وسیعی از کاربران برای آن وجود داشته باشد
– هزینه تراکنشها در بلاک چینها روز به روز در حال افزایش است با اینکه در سالهای ابتدایی به صورت کاملا رایگان انجام میشد
– Blockchain دارای نقص امنیتی “حملهی 51 درصد” است. در این حمله بیش از نیمی از نودها واقعیت را انکار میکنند و درنتیجه دروغ جای حقیقت را میگیرد